مائة حوراء و لأطعمنّك فى عرسك اربعة آلاف عام يوم منها كعمر الدنيا ، و لآمرنّ مناديا ينادى - اين الزهاد فى دار الدنيا و راوا عرس الزاهد - عيسى بن مريم ع ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ - اهل معانى درين آيت لطيفه‌هاى نيكو گفته‌اند : يكى آنست كه تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ - اشارت مىكند كه شما به عمل ناپسنديده و فعل نكوهيده خود را در گرداب عقوبت مىاوكنيد و آن عقوبت شما را بجاى قتل نفس است ، يعنى مكنيد چنين و تن خود را بدست خويش مكشيد ، همانست كه جاى ديگر گفت وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ . و آنچه گفت : - تُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِنْكُمْ مِنْ دِيارِهِمْ - اشارت مىكند كه شما بعضى قوتها از نهاد خود و از مقتضى آفرينش خويش مىبگردانيد ، و آن را ضايع ميگذاريد ، چنانك مثلا قوت عامله از بهر آن در نهاد آدمى آفريدند تا بدان عمل كند و بجاى خويش استعمال نمايد ، پس اگر تقصير كند يا نه بر جاى خويش استعمال كند از محل خويش بگردانيده باشد . راست چنان باشد كه كسى را از سراى خويش بيرون كنند . و آنچه گفت : - وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ أُسارى تُفادُوهُمْ - اشارت مىكند كه ديگران را راه مىنمائيد و خود گمراه ميشويد ، ديگران را پند ميدهيد و خود پند مى نه پذيريد . چنانك جاى ديگر گفت أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ . أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ - در قرآن نظائر اين فراوانست منها قوله تعالى : وَ رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ اطْمَأَنُّوا بِها أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا ميگويد ايشان كه دنيا خرند و عقبى فروشند و هواء نفس بر رضاء مولى اختيار كنند فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ عذاب ايشان را پايان پديد نكنند ، و آن عذاب بريشان سبك نكنند نه در دنيا و نه در عقبى ، در دنيا عذاب ايشان جمع مال است و طلب حرمت و جاه و شره و حرص نفس امّاره - و هو المشار اليه بقوله - إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا - و آن طلب و شره